İÇGÖRÜ & KABULLENME & DIŞGÖRÜ – Korono Günlerinde Fotoğraf

11 Ağustos 2020   // 0 Yorum

Covid 19

 

Pandeminin ilk günlerinden başlayarak karantina  ve  ”yeni normal”  süresince yaşadığımız olağanüstü zamanlarda iç dünyama yaptığım uzun ve zor yolculuğu fotoğraf üreterek  anlamlandırmama yardımcı olan bu projeye ve motivasyonu, yapıcı eleştirileri ile  ufkumu genişleten editörüm Murat Germen’e teşekkürlerimle…

Bu projede üretilen birbirinden çok farklı öznel çalışmaların yaşadığımız bu zorlu günleri  gelecekte daha iyi anlamamızı sağlayacağına eminim.

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / Kabullenme

korona günlerinde fotoğraf / İç görü

korona günlerinde fotoğraf / Kabullenme

korona günlerinde fotoğraf / Kabullenme

korona günlerinde fotoğraf / Kabullenme

korona günlerinde fotoğraf / Kabullenme

korona günlerinde fotoğraf / Kabullenme

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

korona günlerinde fotoğraf /Dış görü

 

KORONA GÜNLERİNDE FOTOĞRAF 

www.koronagunlerindefotograf.com

Ortaklaşa Bir Editöryal Fotoğraf Çalışması

”Koronavirüs kaynaklı pandeminin günlük yaşantımızdaki psikolojik, sosyal ve ekonomik etkilerini fotoğraflıyor, paylaşıyor, biriktiriyoruz. Covid-19 virüsünden korunmak amacıyla farklı biçimlerde de olsa sınırlanmış hayatlarımızın “içeriden” ve “dışarıdan” görsel yansımalarından oluşacak Korona Günlerinde Fotoğraf çalışmasına hallerimizi, duygularımızı, anlarımızı fark ederek, kendimize daha içerden bakmayı deneyerek, bugünlerin görsel belleğinin oluşmasına katkıda bulunuyoruz”

www.koronagunlerindefotograf.com

A Collective Editorial Photography Project

We photograph, share and collect social, psychological and economical effects of coronavirus-induced pandemy on our daily lives. In order to protect from Covid-19 virus, we contribute to the creation of the visual memory of today by trying to look at ourselves from the inside of Corona Days, which will consist of visual reflections of our limited lives, “inside” and “outside”.

 

 

İÇGÖRÜ &KABULLENME & DIŞGÖRÜ

INSIGHT & ACCEPTANCE & EXTERNAL VIEW

Yazı ve fotoğraflar © Ilgın Erarslan Yanmaz

İstanbul

1. SERİ: ‘’İÇGÖRÜ’’

Karantina günlerini dış gerçekliğin olağan durumunu yitirmediği, doğanın kendi rutininde değişerek yeniden hayat bulduğu bir yerde geçiriyorum. Karantinanın ilk iki haftasında evin pencerelerinden bakınca dışarıda gözetleyebileceğim insan sayısı günden güne azaldı.

Evin dış yüzeyi kabuk tuttu, kendini korumaya aldı. Pencerelerden görünen manzaranın resmi yapıldı, an donduruldu.

Bakacak ve tasvir edecek bir şey kalmadığında evin içerisinde yüzeyler ile aramda sıkıntılı bir ilişki geliştiğini fark ettim. Her temas riskliydi. Aldığım tüm tedbirler görünmeyene, sinsi bir bulaşıcılığa karşı yapılan bir temizlik harekatıydı. Kirli tanımım değişmişti, görünmeyenden daha çok korkar hale gelmiştim. İnsanı diğer canlılardan ayıran maharetli iki uzantım, ellerim kullanmaktan değil sakınmaktan pullanıp sertleşti… Arınma isteği tüm kaçındığım davranışlara davet çıkarıyordu.

Evin dışı asemptomatikti, teşhis için iç görüntülenmeye ihtiyacı vardı.

Kabuğu kaşıyıp kanattığımda iç ve dış görüntüler birbirinin içine geçti, resim bozuldu. Bulaşık eldivenlerinin içini de yıkamıştım, bu yarattığım son sanat eseriydi.

Yaptığımın iç dış temizlik olduğunu, uzun süreceğini ve çok zorladığımı o zaman fark ettim.

İlerleyen haftalarda akıttığım kire tiksinmeden bakabilirken yoğun suçluluk ve utanç duygularını geride bırakırken ve en derin korkuları yüzeye çıkarırken sürecin zorunlu kıldığı değişim, içe dönme  ve yeniden tasarlanma bilinmezlikle birlikte kontrast değil uyum içerisinde yol almaya çalışıyordu.

 

INSIGHT

I spent the quarantine days in a place where the external reality did not lose its usual state, and nature changed in its own routine and came to life again. In the first two weeks of the quarantine, when I looked through the windows of the house, the number of people I could watch outside decreased day by day.

The outer surface of the house kept a crust and took itself under protection. Picture of the view visible from the windows was drawn, the moment was frozen.

When there was nothing to look at and depict, I noticed that I had a troubled relationship with the surfaces in the house. Every contact was risky. All the measures I took were a cleaning operation against an invisible, sneaky infectious. My definition of dirty had changed, I had become more afraid of the invisible. My hands, two skillful extensions that distinguish man from other creatures, became rigid, not because they were used but rather because they have been avoided… The desire for purification invited all the behaviors I avoided. The outside of the house was asymptomatic and needed internal imaging for diagnosis.

When I scratched and bleed the shell, the internal and external images intertwined, the picture deteriorated. I had also washed the inside of the dish gloves, this was the last work of art I created.

It was then that I realized that what I did was internal and external cleaning and that it would last for a long time and I was pushing too hard.

In the coming weeks I could look at the dirt I poured without disgust, while the intense feelings of guilt and embarrassment were left behind and the deepest fears surfaced. This change that became obligatory through the process, the turning in and redesigning, was trying to move in harmony with uncertainty and not in contrast with it.

13.05. 2020

2.SERİ (KABULLENME)

ACCEPTANCE

Karantinanın başında yaşadığım sarsıntı beraberinde kabullenmeyi getirince, her şeyi kontrol etmeyi  neredeyse tamamen bıraktım. Geriye kalan bir kısmı ise günlük hayatın rutini haline geldi. İçeri ve dışarı giriş çıkışlar daha kolaylaştı, eşikten  farklı dünyalara geçiş keyifli bir hale geldi. Yine de dışarının düzeni içerinin kaosuna engel olamıyor. İçerideki kaos ise kendi düzenini yarattı. ‘’Olduğu kadar’’ kendine yetme çabası, tek başınalık, yeni iletişim biçimleri, değişimin yarattığı canlılık, yaşadığım evi yeniden keşfetmek vazgeçilmezler haline geldi. Yeni normalin sınırlarını her gün biraz daha zorlasam da ve  alışmaya başlasam da bazı yoksunluklar eskiyi aratıyor…

 

When the shock that I experienced at the beginning of the quarantine brought with it acceptance, I almost stopped checking everything. The remaining part became the routine of daily life. Entry and exit got easier and the transition from threshold to different worlds became enjoyable. Still, the order of the outside cannot prevent the chaos of the interior. The chaos inside created its own order. ”As much as” the effort to be self-sufficient, loneliness, new forms of communication, liveliness created by change, and rediscovering the house I live in became indispensable. Although I push the limits of the new normal a little bit more and start to get used to it, some deprivations make me look for the old …

 

27.05 2020

3. SERİ (DIŞGÖRÜ)

EXTERNAL VIEW

Dışarısı içeriden ne çağrıştırıyor? Normalleşme sürecinde herkesin ‘normali’ kendine mi? Neden baktığımız her mekanda ve her detayda  hala yasakları görüyoruz, algılarımız mı kötüleşti yoksa gerçek sandıklarımız artık eskisi kadar berrak mı değil ? Gerçekten birlikte mi başarıyoruz? İklim felaketinden korkan ve geleceklerini güvenle inşaa edemeyen nesil ile nefessiz ve yalnız kalmaktan, geçmişini yitirmekten korkan yaşlı nüfus nasıl barışacak? Maskelerin ardından nasıl iletişim kuracağız, mimikler olmazsa karşımızdakini nasıl  tarayacağız? Benzer maskeler takmak bizi huzursuz mu kılıyor? Aynı olmak sanıldığı kadar olumlanması gereken bir şey mi? Sosyalleştiğimiz mekan bizi ne kadar tanımlar? Yolculuk özgürlük müdür?

Is everyone’s ‘normal’ individual in the normalization process? What does the outside evoke from the inside? Do communication possibilities in digital platforms freeze time or freeze relationships? If we are able to produce and make our food ourselves to eat, who will feed those who earn a living by providing services in the food industry? Why are we still seeing bans in every place and detail we look at, did our perceptions deteriorate or else, are our supposed truths not as clear as before? Are we really doing it together? How will the older population, afraid of breathlessness and loneliness and losing their past, make peace with the generation that is afraid of climate disaster and cannot build their future safely? How will we communicate after the masks, and if we don’t have facial expressions, how will we scan the other? Does wearing similar masks make us uneasy?

Is being the same something that should be affirmed as much as one thinks? How much does the space we socialize define us? Is being able to travel a freedom?

 7.06. 2020

 


Tags:

corona

corona days

covid-19

dış görü

iç görü

karantina

korona

korona günleri

korona günlerinde fotoğraf

pandemi

quarantine


Benzer Yazılar

  • Biyomimikri
    21 Şubat 2020   // 0 Yorum

    ''Biyomimikri'' doğanın insan ihtiyaçlarına cevap verme şeklini modelleme. Kısa tanımı ile çözüm üre...

  • BENİM GÜZEL FOTOĞRAFIM
    20 Şubat 2020   // 0 Yorum

    ‘’BENİM GÜZEL FOTOĞRAFIM’’ / “MY BEAUTIFUL PHOTO” Karma Sergi / Mixed Exhibition 24 Ocak/January –...

  • İnci Pastanesi ve Yeni Rüya Sineması
    19 Şubat 2020   // 0 Yorum

    İstiklal Caddesi Cercle D'Orient binasında bulunan Yeni Rüya Sineması ve İnci Pastanesi, sırasıyla 2...

  • Kodo
    KODO Heartbeats
    15 Kasım 2019   // 0 Yorum

    KODO / Ekkyo: Trans-border İstanbul Kültür Sanat Vakfı 2009 Taiko sınırsız ritmik olanaklara sahip...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir